DTK1 behoudt titelkansen

In dezelfde week dat DTK 2 van het 2e team van Steenwijk verloor, mocht DTK 1 thuis tegen Steenwijk 1 (op vrijdag 28 februari). Een belangrijke wedstrijd - de teams in de hoofdklasse staan dit jaar zo dicht bij elkaar dat we bij verlies 1 punt boven de degradatiestreep zouden staan, terwijl we bij winst op een gedeelde eerste plaats zouden komen.


Voor de gelegenheid was Albert Jan Hummel deze avond in de buurt, dus had Bart hem gevraagd ons viertal te completeren. Ik heb even wat archieven bekeken, en het lijkt erop dat Albert Jan in 2018 voor het laatst een wedstrijd voor DTK1 speelde. Oude tijden...

Deze avond, tegen Steenwijk, speelde Albert Jan eigenlijk een modelpartij tegen Nick Jhirad. Hij counterde g4 van wit met een opmars in het centrum, en toen wit foutief op f6 sloeg zadelde Albert Jan hem met een zeer zwakke dubbelpion op de c-lijn op. Albert Jan bleef rustig en consequent op deze zwakte spelen en won materiaal zonder wit ook maar een enkele kans op tegenspel te geven.

Zo was hij na een uur spelen al klaar, terwijl de overige drie partijen zo ongeveer de volledige speeltijd in beslag namen. Overigens zagen ze er alle drie vrij goed uit voor DTK. 

Ikzelf speelde tegen routinier Dick Stavast. Vlak na de opening gaf Dick een pion weg en kreeg daar eigenlijk geen compensatie voor. Een tijdlang stond ik gewoon een pion voor, maar in het dameloze middenspel koos ik voor het verkeerde plan - ik opende de f-lijn met f2-f4 waar ik een toren naar de a-lijn had moeten spelen en de a-lijn had moeten openen. In het vervolg verdampte mijn voordeel en stonden de zwarte stukken akelig actief in het centrum. Vlak voor het einde van de partij - Dick won de pion terug en forceerde vervolgens remise door zetherhaling - vindt de computer zelfs een verborgen winst voor zwart, maar gelukkig zag Dick het niet.

Sven speelde voor de gelegenheid aan bord 1 tegen het talent Xaveer Blok. Ze kwamen in een variant terecht die ik Sven wel vaker heb zien spelen in FSB-verband. Xaveer kwam met een zet die Sven niet helemaal kende, gezien hoeveel tijd hij in zijn antwoord stopte, maar in het vervolg bleek dat Sven het middenspel een stuk beter begreep. Na enkele verwikkelingen resteerde een dubbeltoreneindspel waarin Sven twee beslissende vrijpionnen op de damevleugel had. Dit wist hij goed tot winst te brengen.

Niet lang hierna werd de laatste partij tussen Bart Lemstra en Peter de Korver tot remise besloten. Bart had lange tijd licht voordeel leek het, zwart kwam met de pionnen naar voren op de koningsvleugel maar - vanwege de witte dominantie op de witte velden - leek dit nooit echt gevaarlijk te worden. Toen de torens van het bord waren verdwenen miste Bart een kans op aardig voordeel. Zoals het ging was het resterende eindspel vrij remise-achtig. Bart had het loperpaar, maar dat was het dan ook wel - voor zwart was het niet moeilijk de tent dicht te houden.

3-1 dus, en in plaats van strijd tegen degradatie staan we nu zelfs gedeeld 1e samen met Sneek, een half bordpuntje achter. Ondanks dat we aan het begin van het jaar gelijkspeelden tegen Schaakwoude en van Emmeloord verloren, ziet het er nu rooskleurig uit... Met nog 2e ronden te gaan hebben we een aardige kans om kampioen te worden. Wel met een kanttekening: er volgen nog twee loodzware wedstrijden. Eerst uit op 21 maart tegen Lasker 1, en in de laatste ronde uit op 8 april tegen Philidor 1. En tussendoor spelen we thuis op 28 maart de halve finale van de FSB-beker tegen Emmeloord 1. Een behoorlijke klus, en wie weet met een mooie afloop...