Afgelopen dinsdag speelde het eerste team uit tegen Steenwijk, één van de promovendi van vorig seizoen. Na uitstekende zaken te hebben gedaan in de eerste twee ronden (3-1 winst op zowel Philidor, de kampioen van vorig jaar, en Sneek) reisde het team vol vertrouwen af naar de kop van Overijssel. De reis ging voorspoedig en iets voor achten werden, toen een grote groep jeugdspelers de zaal had verlaten en ook 22 (!) senioren hun plek hadden ingenomen voor de interne, de klokken ingedrukt.

Ondanks de twee overwinningen en het feit dat Steenwijk gepromoveerd was, beloofde het een lastige avond te worden. Hun eerste beschikt over uitstekende spelers, die ook al goede zaken hadden gedaan door Mid-Fryslan te verslaan (en slechts nipt verloren van Philidor). 

Halverwege de avond zag het er, op z’n zachtst gezegd, niet best uit voor de kasteelheren. Bart was niet goed uit de opening gekomen en stond in de verdrukking, Hendrik stond een stuk achter met (op dat moment) erg dubieuze compensatie, en ikzelf stond ook duidelijk minder. De stelling van Sven leek in evenwicht.

Het eerste punt was voor de Steenwijk-ers. Op bord 4 was Bart zijn openingsproblemen nooit echt te boven gekomen. Een ingesloten witveldige loper en geen goede breekzetten. Tegenstander Peter de Korver bouwde het voordeel gestaag uit en kon via een penning op de b-lijn een belangrijke pion winnen. Bart speelde nog een tijd door, maar het tij was niet meer te keren. Jammer voor ons,
maar prima partij van hun teamcaptain.

Gelukkig had Hendrik de stelling helemaal weten om te draaien. In de opening reageerde hij niet goed op de opmars van de d-pion van Nick Jhirad. Toen deze een paard van Hendrik aanviel was me niet helemaal duidelijk of laatstgenoemde van de nood een deugd probeerde te maken óf vergeten was dat een paard ook achteruit mag, maar in ieder geval: het paard werd geofferd. De stelling leek verloren maar Hendrik slaagde erin zijn tegenstander met dusdanig veel problemen op te zadelen dat deze uiteindelijk misgreep. Een hele knappe comeback en de stand was weer 1-1.

Niet veel later gebeurde er aan bord twee iets wonderlijks. Albert Jan Hummel had na de opening niet het goede plan gekozen en het witte initiatief van Louis Beuving resulteerde in kwaliteitswinst. Wonderwel kreeg ik (ongepland) prima compensatie en leek zelfs in het voordeel te komen. In wederzijdse tijdnood en een ingewikkelde stelling speelde Louis het beter en kwam weer gewonnen te staan. In de slotstelling kon hij kiezen tussen eeuwig schaak en zijn paard (winnend) bij de aanval betrekken. Hij koos echter geen van beide en ging plotseling door de vlag. Ik heb bij thuiskomst
van schrik m’n schoen maar gezet; wie weet nog een cadeau-tje.

Inmiddels is het kwart voor 12 en de tussenstand 2-1 in het voordeel voor DTK. Alleen de partij van Sven is nog bezig, aan bord één met wit tegen Xaveer Blok. Een ingewikkelde Gruenfeld waarbij beide spelers heel nauwkeurig moesten spelen om niet in het nadeel te komen. Sven had een pion geofferd maar kreeg goede compensatie. Uiteindelijk werd er afgewikkeld naar een eindspel waarna Sven de pion terug kon winnen, en toen nog eentje. Maar met één toren voor beide spelers en geen zwaktes in de stelling kwam de stelling nooit buiten de remisemarge. Er volgde een remiseaanbod van Xaveer dat, met het oog op de stand, logischerwijs werd aangenomen. Daarmee kwam de eindstand op 2,5-1,5 en gingen de punten alsnog mee naar Friesland. Van geluk mochten we niet klagen maar ja: soms zit het tegen en soms (vanavond) zit het mee.

Details